✍ نیایش
پیروزی دیروز نساجی، فقط یک برد ساده نبود؛ یک نفسِ تازه بود، یک بازگشتِ باشکوه، یک یادآوری جدی به همهی فوتبال ایران که نساجی هرگز در برابر سختیها سر خم نمیکند.
سقوط، حذف، روزهای تلخ…
همهی اینها برای نساجی تبدیل شد به خاکسترِ یک ققنوس تا دوباره از نو بلند شود. دیروز، در ورزشگاه وطنی، تیمی را دیدیم که جان تازه گرفته، جنگجوتر، بالغتر و باوقارتر از همیشه.
نساجی دیروز ثابت کرد که هویت دارد، ریشه دارد، شخصیت دارد؛ تیمی که در سختترین مسیرها هم متوقف نمیشود.
این پیروزی شیرین سه بر صفر را مدیون سه ستون هستیم:
۱– هوادارانی که قلبشان برای نساجی میتپد.
زن و مرد ندارد؛ آنها هرگز تیمشان را تنها نمیگذارند. چه در روزهای تلخ و چه در روزهای خوش. عشقشان به نساجی خالص است و واقعی.
۲– بازیکنانی که دیروز از “جان” مایه گذاشتند.
جنگیدند، دویدند، غیرت واقعی را نشان دادند و حرمت این پیراهن مقدس را نگه داشتند. این تیم ثابت کرد که روحیه برنده دارد و تنها هدفش “بردن” است.
۳– مربی ارزشمند تیم؛ مردی که تفکر، تعصب و مدیریت را در کنار هم دارد. مربیای که تیم را منسجم کرده، به آنها اعتماد و شخصیت داده، و حالا ثمرهاش را در زمین میبینیم.
وقتی تیمی چنین رهبر آگاه و مقتدری دارد، انسجام و پیشرفت هم طبیعی است و نتیجه گرفتن فقط یک اتفاق نیست؛ روند است، آینده است.
و در نهایت:
مدیرعامل محترم باشگاه آقای زندی، که برخلاف خیلی از مدیران گذشته، واقعاً از دل و جان برای تیم کار میکند و وقت میگذارد، مسئولیتپذیر است و آرامش و ثبات را به مجموعه برگردانده است.
برد دیروز یک پیام بزرگ داشت:
این نساجی، نساجیِ روزهای معمولی نیست.
نساجی برگشته، محکمتر از قبل.
و اگر با همین تمرکز، همین تعصب و همین اتحاد جلو برود، هیچچیز نمیتواند سد راهش شود.
این فقط شروع راه است
راهی که میتواند ما را دوباره به روزهای بزرگ و جایگاهی که لایقش هستیم برگرداند.
نساجی انلاین